گفت : سوگند به حق و فقط حق را مىگويم * كه بىترديد دوزخ را از تو و آنان كه از تو پيروى كنند ، از همگى پر خواهم كرد . آيات بالا ما را به اين مسائل آگاه مىكند : 1 - عظمت و شخصيت آدم به خاطر نفخه الهى در اوست ، كه از آن تعبير به روح الهى شده و همان روح است كه علت قرار گرفتن عقل و فطرت و قواى انسانى در انسان شد و آدمى به مقام علم الاسمايى و خلافة اللهى مشرف گشت . 2 - اين عظمت و شخصيت اقتضا كرد كه ملائكه به امر حضرت رب العزه در برابر او سر تواضع و سجده فرود آرند . 3 - اين عظمت و كرامت ، سبب حسد ابليس به آدم و ظهور غرور و سر پيچى از فرمان حضرت حق شد . 4 - عدم سجده او باعث رجم و طرد او از پيشگاه عزت ربوبى گرديد . 5 - عدم سجده او باعث گرفتار شدنش به لعنت و سخط حق گشت . 6 - تكبرش باعث ادامه نافرمانيش شد تا جائى كه قسم خورد و تهديد كرد تا روز قيامت ، دست از گمراه كردن انسان برندارد ! 7 - با تمام شدت به او خطاب شد كه جهنم را از تو و پيروانت پر خواهم كرد . عاقبت شوم ابليس در هر صورت سر باز زدن ابليس از سجده باعث رجم و طرد او از پيشگاه حق و دچار شدنش به لعنت در دنيا و آخرت و به طور حتم جهنمى شدن او در قيامت گشت و صفت پليد كبر ، به او اجازه توبه و بازگشت نداد و با علم به اين مسئله كه دورماندن از عنايت حق باعث عذاب آخرت و خزى دنياست ، به علو و كبرش